Wat is het verschil tussen chronische en acute hyperventilatie?

Er zijn twee types hyperventilatie:

    1. Acute hyperventilatie, en
    2. Chronische hyperventilatie.

Ze verschillen duidelijk van elkaar. 

Acute hyperventilatie is gemakkelijk te herkennen. Het ontstaat wanneer iemand het gevoel heeft te weinig lucht te krijgen, daardoor steeds zwaarder begint te ademen, en vervolgens steeds meer de controle over de ademhaling kwijtraakt. Bij dergelijke hyperventilatie-aanvallen neemt de longventilatie enorm toe.

De klachten die bij dergelijk aanvallen horen zijn uiteenlopend, zoals angst, grote opwinding, pijn op de borst, versnelde hartslag, benauwdheid, duizeligheid, problemen met logisch denken, spierverkramping, tintelingen en algehele plotselinge slapte. Soms gaat het zelfs zo ver dat men op en gegeven moment flauwvalt.

Daarnaast bestaat er ook chronische hyperventilatie. Deze vorm is minder duidelijk herkenbaar. Bij chronische (vaak verborgen) hyperventilatie is de ademhaling voortdurend te diep.

Omdat men dit dag in dag uit doet, neemt de voorraad koolzuurgas in het lichaam sterk af. Omdat koolzuurgas belangrijk is voor vele processen (zoals zuurstofopname, werking van de zenuwen, transport van mineralen en vitamines via het bloed) kan er dan van alles fout gaan. Waar het fout gaat hangt sterk af van wat de zwakke punten in iemands lichaam zijn. 

Dat is ook de reden dat de

Lijst met symptomen van cronische hyperventilatie

zo uitgebreid is.

Professor Buteyko heeft een lijst van ongeveer 150 ziektes en aandoeningen die volgens hem verband houden met chronische hyperventilatie. Klik hier voor een samenvatting. 

>> Overal leest ik dat ik met mijn buik moet ademen.
Klopt dat?